Antwoorden op kamervragen over misbruik van noodnummer 112

Vragen van het lid Algra (CDA) aan de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties over misbruik van noodnummer 112. (Ingezonden 7 mei 2004)

1. Vraag
Hoeveel van de 4,5 miljoen misbruikmeldingen via het noodnummer 112 worden gedaan met mobiele telefoons zonder SIM-kaart.

1. Antwoord
Van de 4,5 miljoen misbruikmeldingen worden er ca 2 miljoen uitgevoerd met mobiele telefoons zonder SIM-kaart.

2. Vraag
Wat vindt de Minister van een percentage van 75% misbruikmeldingen via het noodnummer 112?

2. Antwoord
Het percentage van 75% vind ik te hoog.

3. Vraag
Overweegt de Minister het misbruik zonder SIM-kaart te weren van de 112-infrastructuur?

3. Antwoord
Nee. Op dit moment worden per jaar gemiddeld 30.000 serieuze meldingen zonder SIM-kaart doorverbonden naar de meldkamer. Het zonder meer afwijzen van 1-1-2 gesprekken zonder SIM-kaart acht ik derhalve niet wenselijk. Tevens verwacht ik dat na het weren van oproepen zonder SIM-kaart er binnen korte tijd alternatieve wegen tot ongecontroleerd misbruik worden gevonden. Zo hebben de telecommunicatieaanbieders de registratie van SIM-kaarten behorende bij pre-paid overeenkomsten niet goed geregeld. Het is dus heel eenvoudig om bij pre-paid-kaarten valse namen op te geven. 

4. Vraag
Waarom wordt pas na een geregistreerd misbruik van meer dan 5 maal per week een eerste waarschuwing verzonden?

4. Antwoord
Bij het opstellen van een gezamenlijke aanpak van misbruik van het 1-1-2 alarmnummer in 1996 is deze ondergrens in overleg met de vergadering van hoofden 1-1-2 en het College Bescherming Persoonsgegevens (voorheen de Registratiekamer) bepaald. Het versturen van een formele waarschuwingsbrief wordt beschouwd als de eerste stap voor de verdere escalatieprocedure waarbij het noodzakelijk is dat de kans op vergissingen moet worden uitgesloten.

5. Vraag
Waarom wordt bij niet notoire misbruikers geen gebruik gemaakt van een minder arbeidsintensief straftraject?

5. Antwoord
Ik onderzoek op dit moment de mogelijkheid om, met uitzondering van extreme gevallen, het misbruik administratief af te handelen.